باران هیچ کجا را چتر کنم

روی تمام جاده ها ببارم

روی سایه های افقی            عمودی                 دراز بکشم

خنده هایم را برای بیابانهای عاشق نامه کنم

که جنگل مدتهاست عشق ما را از بر است

لیوانهای خالی را سر بکشم                            سرگردانی را

با ویرانه ها تقسیم کنم                                  خرمالوهای تب دار را

برای گنجشکها نگه دارم

و پاییز را به شاخه ها گره بزنم

با کوه زوزه بکشم                                        با باد نسیمها را قلقلک

کمی هوا مانده                                    سهم مرداب

تا نیلوفر ها رنگشان نپرد

صدای رود هم قرض خط خطی هایم که لالایی باشد

من جاده ها را دور زدم

سفرها خواب بودند.