تبليغاتX
نا تنی -

نا تنی

تو و صد سبحه جولانی من و یک اشک لغزیدن..

شکل حرفهایش شده بودی                                                                                  شکل هندسی دیروزهایش                    که هیچ وقت مربع بزرگ نبودی                        مثل ورقهای سفید بی کسی ات                                                                            مثل چراغی که            هلت داد          توی نگاهش و                                              نفهمیدی که زرد بود                                                                                       دیروز..                   فردا..              حالا که برای گلدانهایت                                   شعر نمی خری                                                                                             برای سیر کردن خطهایت                   پول نداری                                                  برای کلاه گذاشتن یا                          برداشتن..                                                  بیا..                       نه!                  برو سر خط               

کجا بودی؟!                                                                                                پشت چراغ قرمز                             و دستهایت                                                شبیه کلاه شده                                  نیست                                                      دستت نیست

قرینه های سیاهت نیست

پاهای ضربدری ات٬ 

نیستی٬                                  مثل دیروزهای هندسی ات

مثل مربعی با طول و عرض

هیچوقت بزرگ .

مثل..                            شکل حرفهایش نیستی............

                                                                                                                  

مریم بیات | |